Modelowanie 3D wspomagane komputerowo to podstawa projektowania dzisiejszych czasów.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu modelowanie detali w środowisku CAD jest naszą specjalnością.

Stworzenie wirtualnego produktu pozwala nie tylko znacznie ograniczyć koszty prototypowania ale i znacznie skrócić czas jego powstawania.

Modele przygotowane przez nasze biuro konstrukcyjno-projektowe można poddać procesowi wizualizacji i wykorzystywać w materiałach reklamowych.
 

Modelowanie — w grafice 3D proces tworzenia i modyfikacji obiektów trójwymiarowych za pomocą specjalizowanego programu komputerowego, zwanego modelerem. Modeler dostarcza zestawu niezbędnych narzędzi, a także często zbioru podstawowych figur (w j. ang. primitives), np. prostopadłościanów, kul, torusów i innych, które można wykorzystać od razu przy budowaniu obiektów.

Obiekty 3D są przeważnie budowane z siatek wielokątów lub definiowane przy pomocy krzywych bądź powierzchni parametrycznych (np. płaty Beziera, NURBS), modelery używają obu reprezentacji. Siatka wielokątów ma tę przewagę, że łatwo można deformować obiekt (np. skręcać, wyginać, stosować system kości), z kolei krzywe parametryczne w naturalny sposób tworzą gładkie powierzchnie.

Modelowanie bardziej skomplikowanych obiektów jest możliwe dzięki kilku technikom:

• - nadawanie dwuwymiarowym przekrojom głębokości, poprzez przesuwanie przekrojów wzdłuż ścieżki (tj. odcinka, bądź krzywej); w niektórych programach możliwe są dodatkowe działania na przekrojach, np. obroty, skalowanie, czy nawet zmiana przekroju na poszczególnych odcinkach ścieżki
  
  
• - tworzenie brył obrotowych, poprzez obrót dwuwymiarowych przekrojów wokół osi
  
• - CSG - Constructive Solid Geometry - definiowanie brył przez operacje boolowskie (suma, różnica, iloczyn) na innych bryłach
  
• - subdivision surfaces – nieskomplikowana bryła tworzy „zarys” obiektu, natomiast algorytm nadaje jej bardziej obły, organiczny kształt (poprzez rekursywny podział powierzchni i interpolację za pomocą krzywych parametrycznych)

• mapy wysokości — technika modelowania terenów, w której wysokość punktu jest powiązana z kolorem (jasnością) pikseli na bitmapie
  
• metakule — tworzona jest powierzchnia, dla której wartości w polu skalarnym są jednakowe, projektant rozmieszcza w przestrzeni trójwymiarowej źródła tego pola – początkowo wykorzystywano centralnie promieniujące punkty (których obraz jest podobny do zlewających się kul), obecnie używa się także promieniujących odcinków i płaszczyzn
  
• drzewa i krzewy są modelowane albo za pomocą L-systemów, albo w specjalizowanych programach symulujących cykl życia roślin